Merhaba! Razi sayfasının bu haftaki konusu “Parayla çekilişe katılmak günah mı”. Umarız faydalı bulursunuz!
Bir Akşamüstü Kayseri’de Başlayan İç Çatışma
Kayseri’nin akşamları hep biraz sert gelir bana. Rüzgârın yüzüme çarpışı, sokak lambalarının erken yanışı, insanların aceleyle evlerine dağılması… Hepsinin içinde tuhaf bir yalnızlık var. 25 yaşındayım ve hâlâ bazı şeyleri çözememiş gibi hissediyorum. Günlüklerim dolu; bazen bir sayfa yetmiyor içimdeki kalabalığa.
O gün de öyle bir gündü. İşten çıkmıştım, elim cebimde, kafamda bin tane düşünceyle yürüyordum. Marketin önünden geçerken camda parlayan bir afiş dikkatimi çekti: büyük bir çekiliş, “katıl, kazan, hayatın değişsin” yazıyordu. Altında da küçük bir not: “bilet ücretlidir.”
İçimde bir şey kıpırdadı. Küçük bir umut mu, yoksa açlık mı bilmiyorum. Sanki o biletle hayatımın tüm sıkışmışlığı çözülür gibi geldi. Ama aynı anda başka bir şey daha hissettim: rahatsızlık. Sanki içimde biri “dur” diyordu.
Çekiliş Biletiyle Gelen Tuhaf Heyecan
Ertesi gün tekrar o marketin önünden geçtim. Afiş hâlâ oradaydı. Bu sefer daha net gördüm: araba, para ödülü, tatil… İnsanların neden orada durup baktığını daha iyi anladım. Herkesin yüzünde aynı ifade vardı; “ya ben kazanırsam?”
Ben de kazansam ne olurdu diye düşündüm. Kirayı ödeyebilirdim. Anneme daha rahat para gönderebilirdim. Belki borçlarım kapanırdı. Hayatım bir anda düzene girerdi gibi hayaller kurdum.
Ve işte o an ilk kez kendime dürüst oldum: Ben umut satın almak istiyordum.
Cebimdeki paraya baktım. Aslında o para, akşam yemeğim içindi. Ama bir çekiliş bileti almak için yeterliydi. O an kalbim hızlandı. Sanki görünmez bir el beni itiyordu.
Bileti aldım.
O küçük kâğıdı elime verdiğinde içimde garip bir heyecan vardı. Ama aynı zamanda ağır bir suçluluk. Sanki bir şey yanlışmış gibi.
O gece defterimi açtım ve uzun uzun yazdım. “Parayla çekilişe katılmak günah mı?” diye sordum kendime. Çünkü içimde iki ses vardı. Biri “bu sadece eğlence” diyordu, diğeri “bu haksız kazanca girer mi?” diye fısıldıyordu.
İçimde Büyüyen Soru: Parayla Çekilişe Katılmak Günah mı?
Bu soruyu ilk kez bu kadar ciddiye alıyordum. Çünkü mesele sadece bir bilet değildi artık. Mesele benim iç huzurumdu.
Kendi kendime düşündüm: Eğer bu tamamen şansa dayalıysa ve ben para verip kazanmayı umuyorsam, bu gerçekten doğru bir şey mi?
Ama sonra başka bir tarafım devreye girdi: “Herkes yapıyor. Sosyal medyada bile insanlar çekilişlere katılıyor. Neden bu kadar büyütüyorsun?”
İçimdeki çatışma büyüdükçe büyüdü. O gece uyuyamadım.
Sabah olduğunda gözlerim ağırdı. İşe giderken bile aklımda aynı soru vardı: Parayla çekilişe katılmak günah mı? Bu soru, basit bir merak olmaktan çıkmıştı. İçimde bir vicdan terazisi kurulmuş gibiydi.
Bir Dostla Konuşma ve Aradığım Cevap
Öğle arasında arkadaşımla oturduk. O benden daha sakin biridir, her şeye daha geniş bakar. Ona hiçbir süsleme yapmadan anlattım her şeyi. Çekiliş bileti, içimdeki heyecan, sonra gelen suçluluk…
Beni dikkatle dinledi. Bir süre sustu. Sonra sadece şunu söyledi:
“Bunu neden aldığını düşün. Eğlence için mi, yoksa bir umut bağımlılığı için mi?”
Bu cümle beni vurdu.
Çünkü ben eğlence için almamıştım. Ben kaçış için almıştım.
O an içimde bir şey çözüldü ama tamamen değil. Hâlâ net değildi her şey. Arkadaşım devam etti:
“Bazen mesele biletin kendisi değil, onun sende neyi beslediği.”
O gün işten sonra eve dönerken daha ağırdım ama daha bilinçliydim.
Gecenin Sessizliğinde Kendimle Yüzleşme
İlginizi Çekebilecek İçerik: Para many mı much mu ?
O gece Kayseri’nin soğuğu camdan içeri sızıyordu. Isıtıcı hafif uğulduyordu. Defterimi açtım ve uzun süre boş sayfaya baktım.
Sonra yazmaya başladım.
“Ben aslında kazanmak istemiyorum. Ben sadece bu hayatın biraz kolay olmasını istiyorum.”
Bu cümleyi yazarken içim acıdı. Çünkü gerçek buydu. Çekiliş bileti bir semboldü benim için. Umudun en kısa yolu gibi görünüyordu.
Ama sonra kendime tekrar sordum: “Parayla çekilişe katılmak günah mı?”
Bu sorunun cevabını ararken aslında başka bir şey buluyordum: Neye tutunduğumu.
Eğer bir şey bana çalışmadan, emek vermeden büyük bir kazanç vaat ediyorsa, içimdeki huzur neden kaçıyordu?
O an fark ettim ki mesele sadece dini bir hüküm değildi benim için. Mesele içimdeki adalet duygusuydu. Hak etme hissiydi. Ve belki de en önemlisi: kontrol kaybı korkusu.
Küçük Bir Kağıt, Büyük Bir İç Savaş
Çekiliş bileti masanın üzerinde duruyordu. Ona bakarken sanki bana bakıyordu.
Bir yanım onu saklamak istiyordu. Bir yanım yırtıp atmak.
Elime aldım. O küçük kâğıt bile sanki hayatımın bütün kırılganlığını taşıyordu.
Bir an gözlerimi kapattım. Kazandığımı hayal ettim. Sonra kaybettiğimi. İkisinde de aynı boşluk vardı.
Ve o boşluk beni korkuttu.
Bileti yavaşça ikiye katladım. Ama yırtmadım.
Çünkü o an anladım: mesele kâğıt değil, benim içimdeki eksiklikti.
Hayal Kırıklığıyla Gelen Netlik
Günler geçti. Çekiliş sonuçları açıklandı. Tabii ki kazanmadım.
Bunu duyduğumda garip bir şey hissettim. Ne büyük bir sevinç ne de büyük bir üzüntü. Sadece sessizlik.
Ama o sessizlik bana çok şey öğretti.
Kazanmadığım için değil, kazanmayı bu kadar çok beklediğim için kırıldım.
O an kendime dürüst oldum: Ben bir bilete değil, değişmeyecek hayatımdan kaçışa tutunmuşum.
Ve bu farkındalık beni hem üzdü hem rahatlattı.
İçimde Kalan Soruya Yeni Bir Bakış
Okumaya Değer: Para arzı nedir ekonomiye etkisi ?
Şimdi geriye dönüp baktığımda, o soruya hâlâ net bir cümleyle cevap veremiyorum: Parayla çekilişe katılmak günah mı?
Ama artık bu soru beni eskisi kadar sıkmıyor. Çünkü anladım ki bazı sorular sadece cevapla değil, insanın kendini tanımasıyla çözülüyor.
Ben o süreçte şunu öğrendim: İnsan bazen umut satın almak ister. Ama umut satın alınmaz. Ya inşa edilir ya da beklenir.
Kayseri’nin o soğuk akşamlarında yürürken artık afişlere eskisi gibi bakmıyorum. Ama içimde bir şey değişti. Daha sakinim. Daha gerçek.
Ve belki de en önemlisi, artık kendime daha dürüstüm.
Razi ekibi olarak “Parayla çekilişe katılmak günah mı” konusunu sizlerle paylaşmaktan mutluluk duyduk. Sağlıklı ve mutlu günler!